Επικαιρότητα

Διαδήλωση ενάντια στον ψυχιατρικό ολοκληρωτισμό την Πέμπτη 24 Σεπτέμβρη στις 6 μ.μ. στη πλατεία Δημαρχείου Χαϊδαρίου – …για τους θανάτους που περάσαν στα ψιλά

eimaste-oloi-treloi
Την Παρασκευή 4/9/2015 οι καπνοί από τη φωτιά στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο στο Δαφνί, έφτασαν στα σπίτια όλων μας, μέσα από τις οθόνες των τηλεοράσεων και των υπολογιστών. Όλοι ρίγησαν, στενοχωρήθηκαν, τσαντίστηκαν, και μετά άλλαξαν κανάλι. Γιατί μπορούσαν. Γιατί δεν ήταν ούτε δεμένοι, ούτε κλειδωμένοι. Γιατί κανένας νόμος, καμία επιστημονική διάγνωση δεν τους ανάγκαζε να μην έχουν επιλογή. Αντίθετα, 3 άνθρωποι σκοτώθηκαν (δεν πέθαναν απλώς). Γιατί εκείνοι όχι απλώς δεν μπόρεσαν, αλλά δεν τους επιτρεπόταν να κάνουν αλλιώς. Δεμένοι στα κρεβάτια τους για μήνες, κλειδωμένοι στα δωμάτιά τους, μόνοι. Αποστερημένοι από τη θεμελιώδη για την επιβίωση συνθήκη της ατομικής τους αυτονομίας, με τη σφραγίδα του κράτους και των θεσμών του, με τη βούλα της επιστήμης και με την ηθική νομιμοποίηση της κοινωνίας. Γιατί αυτοί οι 3 ήταν «επικίνδυνοι», το είπαν άλλωστε κι οι γιατροί. Εμείς γιατροί δεν είμαστε. Αλλά αν όλο αυτό δεν είναι τρελό τότε τι είναι?

Είναι ο τρόπος που από τη δημιουργία του το κράτος επιλέγει να διαχειρίζεται τα προβλήματά του. Ρυθμίζοντάς τα νομικά, ελέγχοντάς τα θεσμικά και ορίζοντας τρόπους κατασταλτικής διαχείρισής τους. Γιατί το ζήτημα της δημόσιας υγείας είναι στην πραγματικότητα για το κράτος ζήτημα δημόσιας τάξης. Γιατί το πραγματικό του πρόβλημα είναι οι από τα κάτω ταξικά προσδιορισμένοι, οι «επικίνδυνοι», οι «τρελοί» και το πώς θα τους διαχειρίζεται και θα τους καταστέλλει. Γιατί μπορεί η ασθένεια να είναι διαταξική, η «θεραπεία» όμως έχει ταξικό πρόσημο. Γι’ αυτόν και για κανέναν άλλο λόγο η αποασυλοποίηση είναι στην πραγματικότητα αποχρηματοδότηση. Οι ανασφάλιστοι και οι φτωχοί «τρελοί» κοστίζουν. Όχι μόνο σε φάρμακα και θεραπεία, αλλά και σε φροντίδα. Άστους εκεί κλειδωμένους και δεμένους, να περιμένουν τη θανατική τους καταδίκη, γιατί όλα τα άλλα κοστίζουν.

Είναι επίσης ο τρόπος που η επιστήμη, έπαιξε διαχρονικά τον θεσμικό της ρόλο στην επίτευξη του κοινωνικού ελέγχου, στη διαχείριση δηλαδή των προβλημάτων του κράτους. Η ψυχιατρική, μέσα από το δογματικό στόμα του «ειδικού» όριζε από την γέννησή της το τι σημαίνει κανονικό και τι μη-κανονικό, τι σημαίνει υγιές και τι σημαίνει νοσηρό, τι σημαίνει θεραπεία. Έτσι ανάλογα με τα κοινωνικά ήθη, έβγαζε και τις διαγνώσεις. Ανάλογα με την τεχνολογική εξέλιξη και τη χρηματοδότηση, έβγαζε τις θεραπείες. Τι κι αν έκανε λάθη, λάθη γίνονται. Δεν έγινε και τίποτα που τα λάθη μετριούνται σε εκατομμύρια νεκρούς, βασανισμένους και ακρωτηριασμένους ανθρώπους. Τι κι αν πέρασαν τη ζωή τους μέσα στα ψυχιατρεία οι γυναίκες, οι ερωτευμένοι νέοι, οι ομοφυλόφιλοι, οι άεργοι και οι άνεργοι, οι περιθωριακοί, οι σκλάβοι, οι πολιτικά αντιφρονούντες. Τι κι αν οι θεραπείες ήταν εγκλεισμός, απομόνωση, φάρμακα, δεσίματα, ηλεκτροσόκ, λοβοτομές, ευνουχισμοί. Κι αν όλα αυτά μοιάζουν με αρχαία ιστορία, ας κοιτάξει κανείς τι είδους διαταραχές ορίζονται στις μέρες μας, τι θεραπείες εφαρμόζονται, πόσοι νεκροί προστίθενται στη λίστα.

Είναι τέλος, ο τρόπος που λειτουργούν τα πράγματα, ανάλογα με το ποιος είσαι, από πού είσαι, πόσα λεφτά και τι κοινωνικές σχέσεις έχεις. Είναι η εικόνα του τι συμβαίνει όταν είσαι στον πάτο της κοινωνικής πυραμίδας. Όταν για σένα νοιάζονται μόνο αν ο θάνατός σου προκαλεί φρίκη, δεμένος σε ένα κρεβάτι ή ξεβρασμένος σε μια παραλία. Και μόνο όταν αυτό γίνει γνωστό, μόνο όταν δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από κάγκελα και τοίχους ή πίσω από την απόσταση των χιλιομέτρων. Καμιά κουβέντα για το τι συνέβαινε όταν ήσουν ζωντανός. Γιατί αν δεν καταφέρει η λυπηρή σου ιστορία να φτάσει στην οθόνη του σπιτιού μας, για σένα αρμόδιοι είναι οι ειδικοί. Ό,τι στολή κι αν φοράνε. Εμείς γιατροί δεν είμαστε. Αλλά αν το κράτος, οι θεσμοί, η επιστήμη και η κοινωνία θεωρούν ότι αυτή η πραγματικότητα είναι υγιής, τότε εμείς είμαστε όλοι τρελοί!

Πηγή: http://papoutsadiko.espivblogs.net/archives/5715

Advertisements

1 thought on “Διαδήλωση ενάντια στον ψυχιατρικό ολοκληρωτισμό την Πέμπτη 24 Σεπτέμβρη στις 6 μ.μ. στη πλατεία Δημαρχείου Χαϊδαρίου – …για τους θανάτους που περάσαν στα ψιλά”

  1. Απλώς να προσθέσω εδώ μια τόσο θλιβερή όσο και τραγική υποσημείωση. Την Παρασκευή 27 Αυγούστου, μερικές μόνο ημέρες πριν απο το τραγικό συμβάν επισκέφθηκα με μια συνάδελφο εναν ωφελούμενο της υπηρεσίας μας (κοινοτική ομάδα κατ οικον παρέμβασης) ο οποίος νοσηλευόταν στο Δαφνί με εισαγγελική. Καθήσαμε στην «τραπεζαρία», μια άθλια άιθουσα με αθλιες σκισμένες καρέκλες στις οποίες θα σιχαινόταν να κάτσει άνθρωπος. Μιλήσαμε περιπου μια ωρα με τον Γιώργο (όχι το αληθινό του όνομα), συζητήσαμε διάφορα σχέδια για όταν θα έπαιρνε εξιτήριο και συμφωνήσαμε να ξαναμιλήσουμε. Την Δευτέρα το πρωί με πήρε τηλέφωνο ο θεράπων γιατρός και μου ανακοίνωσε οτι πριν απο μερικές ώρες είχαν βρεί τον Γιωργο νεκρό στο κρεβάτι του. Αίτια άγνωστα, αλλά δεν υπήρχε καμμία ενδειξη οτι εμπλεκόταν κάποιος άλλος. Μου είπε οτι θα ακολουθουνταν οι προβλεπόμενες διαδικασίες και σε εύθετο χρόνο θα έβγαινε το πόρισμα. Ας σημειώσω εδώ οτι ο Γιώργος είχε μια μακρά ψυχιατρική καριέρα με πολλαπλές νοσηλείες. Ωστόσο είχε καταφέρει να διατηρήσει το μαχητικό του πνεύμα, να αντιμάχεται τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας, να αρνείται φαρμακευτική αγωγή (αν και όχι όταν νοσηλευόταν, τότε την έπαιρνε αναγκαστικά) κάτι που εμείς οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας αρεσκόμαστε ανερυθρίαστα να αποκαλούμε έλλειψη εναισθησίας. Οπως και νάχει, ο Γιώργος δεν είχε διαγνωσμένο κάποιο παθολογικό πρόβλημα. Ωστόσο βρέθηκε νεκρός στο κρεβάτι ενός νοσοκομείου. Ετσι απλά και τραγικά. Και φυσικά ο θάνατος του πέρασε απαρατήρητος. Ηταν φτωχός, κοινωνικά αποκλεισμένος και «δύσκολος», δύσκολος για μας τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας που προσπαθούσαμε να τον «βοηθήσουμε». Δεν πέρασε βέβαια απαρατήρητος για το μοναδικό συγγενικό του πρόσωπο που σπάραξε στον πόνο με τα αναπάντεχα νέα του χαμού του. Ο θάνατος του δεν έφτασε στη δημοσιότητα όπως ο τραγικός χαμός των ανθρώπων που πέθαναν απο τη φωτιά. Ωστόσο τούτος ο θάνατος δεν υστερεί σε τραγικότητα. αν θα μπορουσε κανείς να επιδοθεί στο μακάβριο εγχείρημα να συγκρίνει βαθμούς τραγικότητας. Τα αίτια δεν είναι άγνωστα. Θα περιμένω βέβαια να δω το πόρισμα, ωστόσο, δεν χρειάζεται ιδιαίτερη φαντασία για να υποθέσει κανείς, ακόμα κι ένας δευτεροετής φοιτητής Ιατρικής, καρδιακή προσβολή. Χιλιάδες άνθρωποι πεθαίνουν απο καρδιακή προσβολή βέβαια. Ωστόσο, το αυξημένο καρδιοτοξικό ρίσκο αντιψυχωσκών φαρμάκων είναι γνωστό, αν όχι ίσως σε δευτεροετείς φοιτητές, πάντως σίγουρα σε ειδικευόμενους ψυχιάτρους ακόμα και την πρώτη μέρα που ξεκινούν την εξιδείκευση τους. Η βιβλιογραφία είναι τεράστια. Οι κατευθυντήριες οδηγίες και τα πρωτόκολλα για την διαχείριση και ελαχιστοποίηση ρίσκων είναι επίσης γνωστά. Και λοιπόν? Τι γίνεται γι αυτό? Και τι έγινε στην περίπτωση του Γιώργου? Ειχαν ακολουθηθει τα πρωτόκολλα, ή πέθανε σαν αδέσποτο σκυλί, χωρίς κανένας να έχει νοιαστεί για αυτόν? Ο Γιώργος πέθανε στο νοσοκομείο, όχι μόνος στο σπίτι του. Στο νοσοκομείο όπου ίσως ήταν πιο μόνος απο οτι όταν ήταν μόνος στο σπίτι του. Ακόμα κι αν δεν ηταν καρδιακό, πώς πεθαίνει κάποιος έτσι ξαφνικά και αναπάντεχα στον υπνο του, σε κρεβατι νοσοκομείου?? Περιμένω το πόρισμα, αλλά όποιο κι αν είναι αυτό, δεν θα σταματήσουν να ηχούν στα αυτιά μου οι σπαρακτικές κραυγές της αδελφής του στην κηδεία του «μου σκοτώσατε το παληκάρι μου, καταραμένοι να στε». Δεν απολογούμαι για τον κάπως δραματικό τόνο της υποσημείωσης αυτής. Δεν θέλω ουτε να εκλογικεύσω ούτε να επιδοθώ σε δήθεν επιστημονικολογίες. Αυτο που συνέβη στον Γιώργο ήταν τραγικό και οι περισσότεροι απο εμας ( ίσως και όλοι) τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας κουβαλάμε μια κατάρα μέσα μας που δεν σπαέι εύκολα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s