Διαβάσαμε και σας προτείνουμε

Αποδομώντας την Ψυχοπαθολογία

Ian Parker, Ευγενία Γεωργάκα, David Harper, Terence McLaughlin, Mark Stowell – Smith

επιμέλεια-μετάφραση: Ευγενία Γεωργάκα

Gutenberg – Γιώργος & Κώστας Δαρδανός

Αυτό το προσβάσιμο βιβλίο παρέχει μια κριτική προσέγγιση των θεσμών, των πρακτικών και των παραδοχών που αποτελούν τη βάση της «ψυχοπαθολογίας».
Οι συγγραφείς, που προέρχονται από τους χώρους της κλινικής ψυχολογίας, της ψυχιατρικής κοινωνικής εργασίας, της διδασκαλίας της ψυχολογίας και της έρευνας δράσης, ασκούν κριτική στις κυρίαρχες παραδόσεις του πεδίου της ψυχοπαθολογίας.
Συγκεκριμένα:
– Αναλύουν την έννοια της «ψυχοπαθολογίας» ως ενός συμβατικού όρου στην ψυχολογία και την ψυχιατρική, μέσα από τη γλώσσα και τους θεσμούς που την υποστηρίζουν.
– Διερευνούν τις συνέπειες των αποδομητικών ιδεών για τις θεωρίες και τις πρακτικές που συντηρούν τις κλινικές θεραπείες.
– Προσφέρουν έναν εναλλακτικό τρόπο θεώρησης της «ψυχοπαθολογίας» και παρουσιάζουν παραδείγματα κριτικής επαγγελματικής δουλειάς και καλής πρακτικής.
Πρακτικό και ξεκάθαρα γραμμένο, το βιβλίο Αποδομώντας την Ψυχοπαθολογία αποτελεί ένα εξαίρετο κείμενο για φοιτητές και επαγγελματίες μιας πληθώρας επιστημονικών πεδίων που εργάζονται στην κατεύθυνση της κατανόησης της ψυχικής υγείας και ασθένειας.

Βγαίνοντας από τα ψυχοφάρμακα

 Συλλογικό έργο, Bellion Regina, Bock Carola, Boevink Wilma, Chmela Michael, Cohen Oryx, Gold Ilse, Golden Bert, Gombos Gabor, Jensen Carl Bach, Jesperson Maths, John Klaus, Johnson Bob ψυχίατρος, Kalin Manuela, Kempker Kerstin, Koehne Leo P., Lehmann Peter, Lindner Ulrich, Milne Fiona Dale, Nettle Mary, Pini Pino, Richter Roland A., Rufer Marc, Setter Lynne, Urban Martin, Webb David, Zehentbauer Josef, Πλατανίτης Δημήτρης
Μεταφραστής: Εμμανουηλίδου Άννα
 Νησίδες

Από τότε που υπάρχουν ψυχοφάρμακα, πολλοί νοσηλευόμενοι κόβουν από μόνοι τους τα φάρμακά τους. Μπορούμε να υποθέσουμε σε πόσους απ’ αυτούς εμφανίζεται, μόνο και μόνο γι’ αυτό, μια «υποτροπή», που τους οδηγεί φυσικά σε μια νέα αναγκαστική λήψη ψυχοφαρμάκων. Είμαι σίγουρος ότι πολλές τέτοιες προσπάθειες θα στέφονταν με επιτυχία, αν οι ενδιαφερόμενοι και οι οικογένειές τους γνώριζαν τα πιθανά προβλήματα και είχαν μια εικόνα για το τι πρέπει να κάνουν, ώστε να μην οδηγηθούν στην υποτροπή. Οι επαγγελματίες του χώρου της ψυχικής υγείας, με ελάχιστες εξαιρέσεις, δεν σκέφτονται σχεδόν καθόλου πώς να υποστηρίξουν τους πελάτες τους, όταν αυτοί αποφασίσουν να κόψουν τα φάρμακα. Ωστόσο, το να γυρίζουμε την πλάτη σ’ αυτούς τους ανθρώπους και να τους αφήνουμε ν’ αντιμετωπίσουν μόνοι το πρόβλημά τους, δείχνει χαμηλού επιπέδου συναίσθηση ευθύνης.

Ψυχιατρική με αρχή, μέση και τέλος: Δρόμοι εξόδου από τη χρονιότητα

Jochen Schweitzer, Bernd Schumacher
μετάφραση: Άννα Εμμανουηλίδου
Νησίδες

Ο συστηματικός τρόπος προσέγγισης στην αντιμετώπιση των ψυχιατρικών περιστατικών μπορεί να είναι χρήσιμος, γιατί αναπτύσει περιγραφές λύσεων εκεί που μέχρι τότε επικρατούσαν περιγραφές προβλημάτων. Στη διαδικασία αυτή μπορούν οι ασθενείς μας να μας συμπαρασύρουν δημιουργικά με τη συμπεριφορά τους σε ασυνήθιστους τρόπους σκέψης. Το γεγονός ότι σ’ αυτή την πορεία το χιούμορ όχι μόνο δεν λείπει, αλλά και συχνά κυριαρχεί, δεν είναι μόνον ευχάριστο αλλά και ιδιαίτερα χρήσιμο. Η αποκατάσταση ενός ασθενούς δεν είναι μία γραμμική διαδικασία, που το τέλος της είναι προδιαγεγραμμένο και οφείλει να οδηγεί δε ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Το να δουλεύεις αποκαταστασιακά υπονοεί πολύ περισσότερο την υποχρέωση να καθιστάς δυνατή την ανάδυση της ατομικότητας, να τιμάς την αυτονομία και να επιχειρείς από κοινού με τον ασθενή έναν περίπατο στην αγορά των δυνατοτήτων. Την επιλογή μένει να την κάνει ο ίδιος.

 

 

Αντί της ψυχιατρικής: εναλλακτικά μοντέλα συνάντησης με τον ψυχικό πόνο

Επιμέλεια: Πέτερ Λέμαν, Πέτερ Στάστνι, Άννα Εμμανουηλίδου

Νησίδες, 2012

alternatives-gr

Τι μπορώ να κάνω όταν τρελαίνομαι;
Πού βρίσκω αξιόπιστη βοήθεια για έναν συγγενή ή μια φίλη που βρίσκεται σε ανάγκη;
Πώς προστατεύω τον εαυτό μου από μια ακούσια νοσηλεία;
Πού μπορώ να ανταλλάξω απόψεις με ανθρώπους που σκέφτονται σαν εμένα πάνω στην προσωπική μου ψυχιατρική και βιογραφική ιστορία;
Πώς μπορώ να δράσω ενεργά ως συγγενής ή φίλος κάποιου που διάγει αυτή την κατάσταση;
Τι να κάνω, όταν δεν αντέχω πια να συνεχίσω να δουλεύω στο ψυχιατρείο;
Ποιες εναλλακτικές υπάρχουν προς το ψυχιατρείο; Πώς μπορώ να συμμετέχω στη δημιουργία τους;
Αν υποτεθεί ότι πρέπει να καταργηθεί η ψυχιατρική: τι προτείνετε … αντί της ψυχιατρικής;

Σ’ αυτά τα κεντρικά ερωτήματα απαντούν είκοσι οκτώ συγγραφείς – άνθρωποι με προσωπική ψυχιατρική εμπειρία, γιατροί, θεραπευτές, νομικοί, κοινωνικοί επιστήμονες, ψυχίατροι και συγγενείς από πολλές χώρες.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s